PrUB, JS 361
© Jürgen Sarnowsky, Hamburg (1999-2009)
Nicht zum gewerblichen Gebrauch. Kopieren ("Spiegeln") untersagt. Vollständige oder auch auszugsweise Wiedergabe im Internet und in anderen Medien ist nicht erlaubt (mit der Ausnahme wissenschaftlicher Zitate).
{Überlieferung}
B = OF 2c, p. 120 [olim Registrant des Hochmeisters Konrad von Jungingen,
Nro. II, fol. 56v].
{Drucklegungen}
aus B Codex Diplomaticus Prussicus. Urkundensammlung zur
älteren Geschichte Preußens, hrsg. v. J. Voigt, Bd. 6, 1861,
ND Osnabrück 1965, S. 50-51.
{Diplomatische
Erörterung des Stücks}
Gleichzeitige Abschrift, Papier.
Humili recomendacione premissa cum obsequiorum promptitudine indefessa.
Serenissima princeps domina nostra magnifica ac graciosa, ad informandum
vestre serenitatis magnificenciam iuxta vota de et super intencionem illustris
domini Ladislay ducis Opuliensis, quanquam in persona propria audieritis,
prout pridem ex vestra littera et cito post hoc responali nostro Samuele
redeunte dedicimus accepte, nobis clemencie vestre mittimus duas notulas
responsivas eiusdem praesentibus interclusas.
Sed et super terra Dobrinensi, considerata racione, tam pro parte Regni
vestri, qua allegatur, quod ad id pertineat, quam dicti ducis econtra respondentis
negative ex eo, quod propter quandam permutacionem terre pro terra tytulo
libertatis hincinde transfuso ad suum beneplacitum libere valet et valuit,
predictam terram suam cuicumque permutare, vendere aut obligare etc. Cuius
intencioni consulcius ac sanius cedamus in hac parte auxiamur. Nam vestre
serenissime conplacencie propter respectum fiducie, quem in vos indubie
gerimus, prout Deus novit, libenti nos animo obtemperaremus. Sed ex adverso
nos urget cultus honoris nostri, quo astricti sumus predicto domino duci,
quod sicut alias in tractatibus in antiqua Wladislavia habitis cum serenitate
vestra ponderavimus, et hodie ponderare nos oportet, presertim cum constanter
pro, se interpellet iusticiam, quam idem offert et alias obtulit in vestra
presencia ac preclarissimi domini Sigismundi regis Ungarie, vestre magnificencie
se facturum.
Et nisi prefata differencia, censura iusticie, aut alio medio amicicie,
dirimatur, cogimur interim {S. 51}
eciam sub debito honoris nostri incumbere possessioni dicte terre, cum
ipse sit qui pro dicta terra, possessione aut eius tytulo respondere cum
effectu debeat et valeat, non nos, cum tantum eius nomine tanquam fidecommissarii
possideamus, alias libentissime, ut premisimus, condescensuri per ominia
vestre regie voluntati.
Quare serenissima domina, nobis revera graciosa, supplicamus vestre
excellencie humiliter et devote, quatenus si et in quantum possibile est
differentiam dictam de prefata terra ponere dignetur iusticie ad examen,
iuxta exhibicionem dicti ducis in regno vestro vel extra, ut sic pro vestro
nostro desideriis serenitati vestre apcius inclenemur. Quo deciso et pro
vestra serenitate pronuncciato prospicere poteritis nostram promptitudinem,
quam revera gerimus ad vestram celsitudinem, ita ut non solum in grata
cessione dicte terre, debitis solucionibus intervenientibus, sed eciam
in aliis quibuscumque beneplacitis vobis et vestro regno parebimus studiis
affectuosis.
Datum feria sexta proxima post ad Vincula Petri in curia nostra Stargart
anno XCVII.